Wielka trójka
Wielka trójka – przywódcy światowych mocarstw alianckich (bez Francji) spotykający się w czasach II wojny światowej na trzech konferencjach międzynarodowych – kolejno: teherańskiej (1943) oraz jałtańskiej i poczdamskiej (obie w 1945), na których dyskutowano wojenne zobowiązania sojusznicze oraz kształt przyszłego porządku światowego po pokonaniu państw Osi.
[edytuj] Wielka trójka II wojny światowej
W jej skład wchodzili:
- Józef Stalin – przywódca ZSRR
- Winston Churchill – premier Wielkiej Brytanii (zastąpiony w drugiej fazie konferencji poczdamskiej przez Clementa Attlee z powodu klęski konserwatystów w wyborach do Izby Gmin)
- Franklin Delano Roosevelt – prezydent USA (po śmierci zastąpiony w Poczdamie przez Harry'ego Trumana)
[edytuj] Wielka trójka I wojny światowej
Określenia tego (lub też: "Gruba trójka") używa się także w odniesieniu do przywódców zwycięskich światowych mocarstw, będących autorami kończącego I wojnę światową traktatu wersalskiego w 1919 roku.
Byli to:
- David Lloyd George - premier Wielkiej Brytanii
- Thomas Woodrow Wilson - prezydent USA
- Georges Clemenceau - premier Francji
